Ανακούφιση αλλά όχι εφησυχασμός

 

 

 

 

 

 

 

 

Την Κυριακή 9/09/2018 στις 19:00 πραγματοποιήθηκε στο προαύλιο του 28ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών στο Πεδίον του Άρεως έκτακτη συνέλευση κατοίκων και γονέων για την απόπειρα κατάληψης του Λόφο Φινοπούλου από εμπόρους και χρήστες ναρκωτικών. Στη συνέλευση κλήθηκαν και μίλησαν ο ταξίαρχος Βασίλης Καριανάκης από την δ/νση Αστυνομίας Αθηνών και ο αστυνομικός δ/ντης Ηλίας Αλεβιζόπουλος διοικητής του Επιχειρησιακού Σχεδίου Αστυνόμευσης του κέντρου της Αθήνας, οι οποίοι διαβεβαίωσαν τους κατοίκους ότι η Αστυνομία απέτρεψε την εγκατάσταση του κυκλώματος των ναρκωτικών στον Λόφο Φινοπούλου με οργανωμένο επιχειρησιακό έργο από μεγάλη αστυνομική δύναμη, η οποία θα παραμείνει στον χώρο ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου αλλά και η συνέχιση της λειτουργίας του λόφου Φινοπούλου ως χώρου περιπάτου, αναψυχής και διασκέδασης των παιδιών στην παιδική χαρά που συγκεντρώνει κάθε ημέρα δεκάδες παιδιά με τους γονείς τους.

Κάτοικοι και γονείς είχαν παραγωγικό διάλογο με τους εκπροσώπους της Αστυνομίας, θέτοντάς τους περιστατικά παραβατικότητας σε σχέση με τα ναρκωτικά και εκφράζοντας τους φόβους τους μήπως η «πιάτσα» αναζητήσει «στέγη» στο παρακείμενο Άλσος Ευελπίδων του οποίου η περίφραξη, όπως και του Λόφου Φινοπούλου, είναι εντελώς κατεστραμμένη και ο φωτισμός είναι από ανεπαρκής μέχρι ανύπαρκτος.

Οι εκπρόσωποι της Αστυνομίας δήλωσαν ότι θα λάβουν υπόψη τις παρατηρήσεις των πολιτών αλλά μίλησαν και για το αντικειμενικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν στο έργο τους που είναι η έλλειψη χώρων φιλοξενίας των τοξικο-εξαρτημένων, γεγονός που οδηγεί στο να βελτιώνεται η κατάσταση σε μία περιοχή και να επιδεινώνεται σε μία άλλη, αφού ο πληθυσμός αυτός παραμένει ο ίδιος και απλά αλλάζει σημείο συγκέντρωσης.

Οι εκπρόσωποι της Αστυνομίας δήλωσαν ότι επιθυμούν να έχουν συνεχή και εποικοδομητική επικοινωνία με τους κατοίκους, αφού κοινός στόχος είναι η δημιουργία κλίματος ασφάλειας και η ομαλή λειτουργία της κοινωνικής ζωής της γειτονιάς.

Οι διαβεβαιώσεις των εκπροσώπων της Αστυνομίας ανακούφισαν την αγωνία των κατοίκων που μέσα σε 48 ώρες είχαν δει τη γειτονιά τους να πλημμυρίζει από εμπόρους και εξαρτημένους, οι οποίοι έκαναν χρήση ναρκωτικών σε εισόδους πολυκατοικιών (ακόμα και στην περίφραξη του Δημοτικού Σχολείου!) αλλά όλοι συμφωνήσαμε ότι απαιτείται να παραμείνουμε σε επαγρύπνηση…

 

Advertisements

O ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης στο Πεδίον του Άρεως

του Δημήτρη Καλαντζή. 

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018, 19:30, Πεδίον του Άρεως.

Μία κοπέλα κείτεται ανάσκελα στις πλάκες του περίβολου της εκκλησίας των Παμμέγιστων Ταξιαρχών στο Πεδίον του Άρεως. Συνέχεια

Ο διεθνής 12 λογος για ασφαλή και δημοφιλή Δημόσια Πάρκα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

του Δημήτρη Καλαντζή. 

Ο 12λογος για ασφαλή και δημοφιλή αστικά Πάρκα εκδόθηκε πριν από περίπου 10 χρόνια από τον Οργανισμό Πάρκων και Αναψυχής του Καναδά και υιοθετήθηκε από όλες τις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, αφού περιλαμβάνει πρακτικές και εφαρμόσιμες οδηγίες, οι οποίες, όπου έχουν υιοθετηθεί, έχουν αποδώσει εξαιρετικά αποτελέσματα. Συνέχεια

Έκπληξη στο Πεδίον του Άρεως: Η υδάτινη διαδρομή γέμισε νερό

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

του Δημήτρη Καλαντζή.

Ανάμεσα στους περίεργους ήχους που βγάζουν τα μεγάφωνα της Στέγης Ωνάση απόψε μπορείς να διακρίνεις έναν ήχο που είχες χρόνια να ακούσεις στο Πεδίον του Άρεως… Συνέχεια

Επίθεση και απόπειρα βιασμού νεαρής γυναίκας στο Πεδίον του Άρεως

 

 

 

 

 

 

 

 

Θύμα επίθεσης από άγνωστο άνδρα κατήγγειλε ότι έπεσε γυναίκα το βράδυ της Τετάρτης, στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως. Συνέχεια

Τεκές η «Αυγουλοχώρα»

 

Αυτόπτης μάρτυρας της κατάντιας του άλσους στο Πεδίον του Αρεως, θαυμάζω για το σθένος τους εκείνους που εξακολουθούν να αντιδρούν. Επειδή έχουν απέναντί τους τούς διακινητές ναρκωτικών που θεωρούν το πάρκο μαγαζάκι τους.

Αλλά και επειδή αντιμετωπίζουν ένα κράτος τόσο εχθρικό μέσα από την εκκωφαντική αδιαφορία του, που θα μπορούσε να λυγίσει και τον πιο δυναμικό διεκδικητή όχι κάποιας μεγάλης ιδέας, αλλά του δικαιώματος του πολίτη σε μία αξιοπρεπή καθημερινότητα. Ενός κράτους που για άλλη μια φορά αποστρέφει το βλέμμα από το πρόβλημα ναρκωτικά και στήνει μέσα στο πάρκο το πασχαλινό παζάρι «Αυγουλοχώρα». Ελεος!

Εκείνοι λοιπόν που επιμένουν να διαμαρτύρονται, καλούν τώρα (μετά τη συγκέντρωση που είχε γίνει στις 11 Μαρτίου μπροστά στο κλειστό εδώ και μία δεκαετία «Green Park») σε ημερίδα για τα ναρκωτικά: Την Κυριακή 1η Απριλίου, στις 11.00, στο χώρο του κλειστού γηπέδου μπάσκετ που παραχωρεί ο Πανελλήνιος Γ.Σ. (είσοδος από την οδό Ευελπίδων), μετά την άρνηση της Περιφέρειας Αττικής να παραχωρήσει το ανακαινισμένο αλλά διπλοκλειδωμένο ιστορικό αναψυκτήριο. Ας μην τους αφήσουμε μόνους.

Εχω βρεθεί σε παρόμοιες συγκεντρώσεις, για να σοκαριστώ από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι τους πολίτες: Αγνοώντας τους, σνομπάροντας τους, ακόμα και βγάζοντάς τους τρελούς που δεν καταλαβαίνουν τη δουλειά που γίνεται. Δηλαδή που… δεν γίνεται. Πασαλείμματα κάνουν, την ώρα που όσοι μένουμε στην περιοχή τη βλέπουμε να μετατρέπεται σε τεκέ.

Γι΄ αυτό, όχι μόνο για τη σωτηρία ενός πάρκου, αλλά και για την αξιοπρέπεια όλων, πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας με τους λίγους που αγωνίζονται. Για ένα Πεδίον του Αρεως που θα ξαναγίνει, από προθάλαμος νεκροταφείου των εξαρτημένων από τις ουσίες, χώρος παιχνιδιού για τα παιδιά.

Κοσμάς Βίδος

 

Ναρκωτικά: σε ποιόν θα κάτσει ο… «μουντζούρης»;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

του Δημήτρη Καλαντζή.

Η εθνική αντι-ναρκωτική πολιτική στα χρόνια της οικονομικής κρίσης συμπυκνώνεται στη φράση «να… κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι», να κάνουμε δηλαδή ότι δεν υπάρχει. Τα προγράμματα απεξάρτησης περιορίστηκαν, η χορήγηση μεθαδόνης (χωρίς συμβουλευτική) κατήντησε «συμπληρωματική» της χρήσης άλλων ναρκωτικών ή αντικείμενο εμπορίας, οι κινητές μονάδες και η «βοήθεια στο δρόμο» έγινε περίπου εθελοντική υπόθεση και η θεωρία ότι τα ναρκωτικά… «ε, δεν είναι και τόσο κακά όσο η πραγματικότητα», σχημάτισαν έναν εκρηκτικό συνδυασμό παραγόντων εξάπλωσης της χρήσης ουσιών, που σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος των «λαϊκών» ναρκωτικών (1 -2 ευρώ η δόση), οδήγησε στην απόλυτη αμηχανία του κράτους, των θεσμικών οργάνων, της αυτοδιοίκησης αλλά και των ίδιων των τοπικών κοινωνιών που καλούνται να σηκώσουν ένα δυσανάλογο με τις δυνάμεις τους βάρος. Συνέχεια